M/V

Bijgewerkt op: 7 okt. 2021

Nu is het echt Tuure! Voor ik zwanger was, schilderde Robert Paulissen ons drietjes, alleen wisten we toen nog niet dat onze kleine de meest prachtige blauwe ogen zou hebben én een jongetje zou zijn 😅


Nu het schilderijtje is 'aangepast' lijkt Tuure zichzelf ook echt te herkennen en lacht hij als ik hem & ons aanwijs en benoem. En natuurlijk hadden we het coltruitje roze kunnen laten (hij draagt sommige kleertjes in mama's favoriete kleur), maar feit is dat zijn ogen nu nog mooier uitkomen 🤩


In alle opzichten zijn mijn zwanger- en moederschap anders verlopen dan ik had gedacht. Zo dacht (en hoopte) ik een meisje te krijgen.... wist ik veel ☺️ Ik kon me - vanuit mijn oude werkelijkheid/perceptie - geen voorstelling maken van het gigantische wonder dat zich in mijn buik & ons leven aan het voltrekken was 🦋


Wat me het meest heeft verwonderd is hoe onvoorstelbaar puur en compleet een baby is. Eén grote bundel vreugde & liefde, waar je niet anders dan nederig van (en verliefd op) kunt worden. Ik weet nog dat ik hem die eerste weken amper over zijn hoofdje durfde te strelen, zo voorzichtig en onder de indruk van zijn wezen & wijsheid was ik. Nog steeds kan ik soms niet bevatten dat dit perfecte wezentje door mij heen op aarde gekomen is... dat hij er nu is en wij voor hem mogen zorgen 🍀💚


Het verschil tussen jongen en meisje is net zo beperkt is als de verdeling animus & anima van Jung. Er zijn zoveel archetypen in een mens en nog eindeloos veel meer afgeleiden & varianten. Een kindje is het grootste geschenk dat de ouders mogen ontvangen, waarbij het geslacht een miniem deeltje is van al die andere ontelbare eigenschappen & energieën die het met zich mee op aarde brengt 💝 Dus ja, ik snap nu helemaal het cliché 'als het maar gezond is'! 🌻


Misschien dat het daarom eigenlijk beter zou zijn om het geslacht niet van te voren te weten (zoals in het nog niet eens zo heel verre verleden). Want als je de baby eenmaal op je buik hebt, vallen dat soort ideeën en wensen van je oude ik weg en is het laatste waar je mee bezig bent wel of dat perfecte schepseltje een jongetje of meisje is.


Toch zijn er ook moeders die na de bevalling geen vrede kunnen hebben met het geslacht van hun kindje (er is zelfs een naam voor: gender disappointment). Het ergste is dat zij zich hiervoor schamen en er vaak niet over durven praten. Zoals er nog meer thema's rondom zwanger - en moederschap zijn die nog steeds taboe zijn en waar vrouwen alleen mee blijven rondlopen. Met alle nadelige en soms zelfs schadelijke gevolgen van dien. Het probleem ligt daarbij veelal eerder in een maatschappij waarin alles maakbaar lijkt en perfect moet zijn, dan in geen goede moeder of vader zijn.


Ik zou het heel mooi vinden als er meer begrip komt voor de enorme verandering die een kindje krijgen met zich meebrengt, want net als baby's hebben ook kersverse mama's en papa's vooral heel veel liefde van hun omgeving nodig... dat maakt al een wereld van verschil ❤️





11 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

De reis