Al doende 🤩

Oh oh oh... je zou het niet zeggen (foto), maar gisteren maakte ik de mooiste acrylic pour sinds ik met dit kleurrijke avontuur begonnen ben 🤩 Ik was zo verrast door het waanzinnige resultaat (weer een nieuwe techniek ontdekt), dat ik deze aan mijn Lief voor zijn verjaardag wilde geven! Omdat ik inmiddels al tegen heel wat beginnersfouten ben aangelopen, wist ik dat ik dit doek moest bedekken om het tijdens het drogen te beschermen tegen stof. De speciaal aangeschafte plastic opbergdozen pasten echter niet, door de dikke (en super coole) 3D zijkant van het doek. Dus zette ik er een grote kartonnen deksel overheen. Ik had er al niet zo'n fijn gevoel bij, maar met de nare nasmaak van de stofdeeltjes en bobbeltjes nog in gedachten, toch maar zo gelaten... Toen ik vanmorgen naar beneden liep om te kijken, vroeg ik me al af wat mijn gevoel deze dag zou zijn als het schilderij mislukt zou blijken te zijn. En ja hoor... toen ik de doos eraf tilde, merkte ik dat hij vast aan het doek plakte en de prachtige explosie van cellen helemaal verdwenen en uitgelopen was :-( Het verdampende vocht had de deksel naar beneden gebogen. Logica! Blijkbaar moet ik echt alles leren door het eerst verkeerd te doen en vervolgens weer YouTube tutorials te kijken voor oplossingen. Dat deed me ook denken aan hoe het eerder vaak in mijn leven ging, waarbij niets vanzelf ging en ik alles heb moeten doorploeteren, werken en spitten voordat het kon veranderen in hoe ik ergens voelde dat mogelijk was. Gelukkig had ik vanmorgen wel de tegenwoordigheid van geest om de verf meteen met keukenrol ervan af te vegen, zodat ik het niet goedkope 3D doek in ieder geval voor een volgende gieting kan gebruiken. Dat gaf dan toch wel weer een goed gevoel :-) Toen ik een paar uur later aan het hardlopen was (hoewel ik tien keer liever meteen weer aan de slag gegaan was 😬), ging door me heen dat ik eigenlijk een autonome opleiding begonnen ben, waarin ik al doende leer. Ik verspil vooralsnog meer geld/materiaal dan dat het mooie resultaten oplevert, maar dat is niet erg want ik geniet ervan en zie zelfs cellen op de dagen dat ik er niet mee bezig ben. Wanneer er maar even een momentje is, kijk ik tutorials voor nieuwe inspiratie en oplossingen. Niet omdat het moet, maar omdat ik het liefst met niets anders bezig ben. Hoe heerlijk is dat 💃 Na het afvegen van de verf, ben ik verder gegaan met het aanbrengen van de isolatiecoating op een aantal doeken die klaar zijn (om daarna te kunnen afwerken met vernis of epoxy). Ook weer heel spannend, want nog nooit eerder gedaan. Voordat ik daar aan kon beginnen, moest ik alle onderkanten afplakken met tape en waren er nog wat andere voorbereidende bezigheden. En zo ben ik telkens weer bezig met andere onderdelen van het uitgebreide proces waarin zo'n doek ontstaat. Als ik van te voren geweten had wat er allemaal bij deze nieuwe hobby komt kijken, was ik er waarschijnlijk nooit aan begonnen 😅 Maar nu zijn het juist die afwisseling en aandacht die super fijn en ontspannend zijn! Later vandaag weer dezelfde kleuren mengen (die moeten daarna dan een paar uur/dag staan), zodat ik één dezer dagen weer een nieuwe poging kan wagen 🦋






13 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

De reis