ย 

Puur natuur ๐ŸŒธ

Bijgewerkt op: 29 jan.

Ze komt toch altijd weer om de hoek kijken, de Log Lady van Twin Peaks ๐Ÿ‘ธ๐ŸŒณ

Afgelopen weekend was ik aan het hardlopen en op de terugweg ging ik door het bos. Het bos leek ineens veel groter, ik bleef maar lopen en tot mijn verbazing ging ik er op precies dezelfde plek weer uit (in plaats van aan de andere kant van de heuvel). Ergens baalde ik, maar met goede moed liep ik verder, dit keer om het bos heen. En blijkbaar had het precies zo moeten zijn, want op die weg zag ik een grote tak liggen die mijn aandacht trok. Ik liep verder, maar de tak liet me niet los en na een paar meter keerde ik om. Veel te onhandig om mee te nemen, maar het kon niet anders. En het viel eigenlijk best mee hardlopen met wat extra gewicht ๐Ÿ˜

Toen ik de tak zag liggen, wist ik meteen wat ik ermee wilde. Een paar dagen eerder kwam ik tot het inzicht dat we gezellige lampjes miste in ons nog zo nieuwe huis. Heerlijk om al in deze fase van de details en finetuning te verkeren (hoewel dat voor de zolder en kelder een ander verhaal is ๐Ÿ™ˆ). En ook weer geen toeval dat ik laatst bij de Action twee snoeren van touw met ledlichtjes vond ๐Ÿคฉ

En zo ging ik als middagpauze even in de tuin met het bewerken van de tak in de weer. Die pauze liep al snel uit in een fijn ontspannen buiten en met mijn handen bezig zijn. Al het andere (lees: werk) kon me even niet meer schelen en ik gunde mezelf dat zeldzame beetje me-time. Want het valt niet mee op dit moment met een kleine jongen die heel snel groot wordt en sinds kort zijn middagslaapje niet meer doet. En daardoor 's waarschijnlijk oververmoeid is en 's nachts of voor dag en dauw wakker wordt ๐Ÿ˜ฒ๐Ÿฅฑ


Het leuke is dat ik een bijzondere synchroniciteit zie met het schilderen dat ik sinds kort weer heb opgepakt en inmiddels compleet verslaafd aan ben ๐Ÿ˜ Toen ik in 2011 naar mijn nieuwe huisje in de Katerstraat in Den Haag verhuisde, had ik alle muren wit geverfd en ik wilde daarom niet zomaar een schilderij of afbeelding aan de muur hangen; ook hier zou ik mijn eigen ziel & zaligheid inbrengen. Ik kocht een paar lege canvasdoeken, nam als voorbeeld een Rothko en begon kleurvlakken te schilderen. Dat nam al snel een eigen vorm aan en er ontstond een abstract en archetypisch landschap.


Zo voelt het ook een beetje met dit prachtige cadeau en mijn wens om meer sfeer in huis te creรซren. En los van het mogelijke eindproduct, had ik gewoon heel veel zin om met een zakmes het schors van de takken te halen, compleet te verdwijnen in het moment, de geur van het verse hout te ruiken en de ontspanning van dit eerbetoon aan Moeder Natuur te ervaren ๐ŸŒธ

Ik hoorde laatst van onze 83-jarige buurman (de broer van de man die ons huis gebouwd heeft en die dus veel meer van de geheimen van ons huis weet dan wij zelf :-)) dat de vorige bewoner de noten van de walnotenboom in onze tuin nooit opraapte. Ik ben blij dat de vruchten van deze boom dit jaar wel met veel plezier geraapt en dankbaar gegeten worden ๐Ÿ˜‹ Dat geeft een extra gevoel van verbondenheid met de Spirit van deze prachtige plek ๐Ÿ’š En zo hebben we binnenkort ook een stukje lokaal bos in huis ๐ŸŒฟ


De natuur heeft zoveel schatten die ons ieder moment weer worden aangereikt en waardoor we de verbinding met onszelf en al het andere kunnen voelen. Ik verwonder me steeds weer over hoe uniek en krachtig de richtingaanwijzer van onze intuรฏtie en spontane impulsen is ๐Ÿ’ซ Heel blij dat ik dit pad ~ naar de plek van vreugde en ontspanning - gevonden heb ๐ŸŒป๐Ÿ’›๐Ÿ™




29 weergaven1 opmerking

Recente blogposts

Alles weergeven

De reis

ย