Spelen

Bijgewerkt op: 7 okt. 2021

Ergens along the way raak je jezelf wel eens kwijt. Waarschijnlijk is dat nodig, om het Pad weer te voelen en de aandacht terug te brengen bij wat werkelijk belangrijk is. In alle veranderingen die het leven heet, is het een kunst & uitdaging om te blijven meebewegen... En vooral: om jezelf niet kwijt te raken in wat er allemaal gebeurt en van je gevraagd wordt.

Gisteren kwam het moment dat ik instortte. Dat klinkt heftiger dan bedoeld, maar zo is het eigenlijk wel. Sindsdien lijkt het alsof de benzine op is en overheerst een verlammende vermoeidheid, in combinatie met benauwdheid, duizeligheid en opvliegers. En ik voel me verdrietig, terwijl mijn leven eindelijk is zoals in mijn dromen. Wat is er aan de hand?

Volgens mijn Lief hoef ik niet te overrationaliseren en ja, ik merk dat zelfs dat energie kost. Maar ik weet en voel ook dat ik toe ben aan rust, ruimte en even helemaal niets meer hoeven. Aan de aandacht en energie terug bij mezelf, zodat ik vanuit overvloed mijn werk kan doen, in plaats vanuit een 'moeten'.

Het afgelopen half jaar was zeer intensief met de verhuizing naar Limburg en het verbouwen van ons huis. Werktijd werd klustijd en dus een soort onbetaald verlof. Heel handig dat dat als zelfstandige kan, maar daardoor is er nu de druk weer vol aan de (inhaal)slag te moeten. In de hectiek van de afgelopen periode/overgang, werd mijn lifeline steeds dunner en uiteindelijk kwam het zelfs zover dat ik de Vijf Tibetanen opofferde omdat ik 's avonds te uitgeput was om ze nog te doen. Alles wat ik graag deed en waardoor ik bij mezelf kwam, werd weggevaagd in de roller coaster van grote veranderingen. Het kon niet anders, om samen - en met hulp van alle gestuurde engelen ❤️ - het onmogelijke voor elkaar te krijgen.

Vorige week ontving ik het intens droevige bericht dat mijn basisschoolvriendinnetje was overleden. 42 en moeder van drie kleine jongetjes. My worst nightmare coming true, maar dan bij haar. Het heeft me even helemaal stilgezet en ook nu ik dit schrijf voel ik weer tranen. Sinds ik zelf moeder ben, is er op de achtergrond altijd een soort angst voor al die erge dingen die kunnen gebeuren, omdat er ineens echt iets op het spel staat. Ik snap nu ook dat moeders in een tribe instinctief de zorg voor andere kinderen op zich nemen, vanuit een zeer krachtig en liefdevol moederinstinct. Haar overgaan laat ook zien dat er geen vanzelfsprekendheden zijn en het leven ineens en binnen no time zomaar voorbij kan zijn.

Het bizarre toeval wil dat ik op de dag van haar uitvaart het kussen kreeg toegestuurd van een andere vriendin die een tijd geleden is overleden aan dezelfde slopende ziekte. Jarenlang had een vriendin dit voor mij bewaard en nu ze haar opslag aan het opruimen was, vroeg ze mijn adres om het op te sturen. Toen het kussen hier op de bank lag, herkende ik de stijl van mijn overleden vriendin en realiseerde ik me dat ze dit kussen zelf had genaaid. En dat we er waarschijnlijk op gelegen hebben, tijdens onze vele afterparty's en diepgaande gesprekken over het leven.

Vandaag speelde onze kleine op het kussen, volkomen onbezorgd en vrolijk. Ik hoef alleen maar in zijn heldere spiegeltje te kijken om te ontdekken waar het om gaat. Dat ik zelf ook weer mag spelen, ontspannen en genieten. En de dingen doen die ik leuk vind, zoals schrijven, bewegen/dansen, kneutelen in & om huis, de flora & fauna in onze tuin ontdekken, Vikings kijken en gewoon Zijn zonder activiteit. Ik mag de tijd nemen om mijn nieuwe omgeving eigen te maken en erin te wortelen. En er moet niets, behalve datgene wat echt 'moet' en vanuit een natuurlijke flow ontstaat 🌻

Toen ik voor het eerst in de Limburgse supermarkten onze boodschappen deed, zag ik daar allemaal mooi uitgestalde schappen met gezellige producten en pakketjes met typisch Limburgse vernaperingen. Ook hingen er houten bordjes met foute tegeltjeswijsheden, waarvan één mijn aandacht trok. Ik kocht het voor mijn Lief, die 'm verschrikkelijk vond en nu hangt het in de kelder aan een spijker die al in de muur zat. Ik ben blij dat het daar hangt en neem de woorden ter harte: geniet nu, het is al later dan je denkt 🙏






10 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

De reis