Thuiskomen

Bijgewerkt op: 7 okt. 2021

En dan is het ineens zomer en moet je de opslag(/garage) in om bijpassende kleding te vinden. En ja, de babyfoon voor als we 's avonds helemaal achterin de tuin zitten of aan het werk zijn buiten. Hoe anders alles is (en toch ook weer zo normaal) merken we ook aan de kleine, die nog maar één keer 's nachts wakker geweest is sinds we hier wonen. We horen hier niets; geen verkeer, burengestommel of andere ruis. Alleen maar vogeltjes, tractors, grasmaaiers en overdag zo nu en dan een vliegtuig. Afgelopen weekend kwamen er zelfs vijf straaljagers over en dat was tof, want als klein jongetje wilde mijn Lief straaljagerpiloot worden 😎 Maar hij kreeg slechte ogen, waardoor alles anders liep (en hij uiteindelijk mij kon tegenkomen ). En ook de kleine vindt de laag overvliegende AWACS'en maar wat interessant ✈️

De basis is er en eindelijk ervaar ik weer wat rust, ruimte en regelmaat. Toch moet er ook nog heel veel gebeuren, al is het alleen maar het gras maaien van onze enorme tuin (hadden we daar bij stilgestaan toen we het kochten? 🤔😁💚). Kleine stapjes - en vooral genieten - dan komen we er wel (iets met de weg naar geluk bestaat niet, maar geluk is de weg 💛 ). De afgelopen dagen hebben we iedere avond nadat de kleine in zijn bedje lag een paar uurtjes samen de enorme stapel aarde weggeschept van voor het huis, met kruiwagens naar ver achter in de tuin. Heerlijk, aangezien we allebei overdag veel met ons hoofd (& hart 💕) werken. En wat hebben we lieve buren van wie we gereedschap mogen lenen en die ons zelfs helpen met klusjes in en om het huis. Geluksvogels zijn we 🕊🕊 Je kunt niet echt zien hoe lang het is, maar op de foto is onze achtertuin de bomenpartij in het midden. We zien iedere ochtend in de verte de paarden grazen (de kleine noemt het eten) & galopperen 🐎🐎

Oh en we scheiden nu ook afval (rest, groen, papier en plastic), want dat doen ze hier. Ze komen zelfs maar één keer per maand het gewone/restafval ophalen. Was even wennen, de twee containers uit de garage naar buiten naast de keukendeur verplaatsen, beneden een oud papier doos organiseren en naar de winkel voor gratis PMD-zakken. En wat blijkt? De zak met normaal restafval die in Den Haag zo snel vol was, blijft nu bijna helemaal leeg. Wat een plastic gebruikt een mens 😳 En dan dacht je bewust te leven... Er zijn altijd weer opstekers of dingen die je niet zag... wat de neiging om te oordelen over anderen ook weer in het juiste perspectief plaatst 🤐

Vanmorgen regende het, dus gingen we kleuren aan de keukentafel. En vanmiddag voor het eerst op de fiets naar de speeltuin, die we laatst in de buurt ontdekten en waar we meteen maar een seizoenskaart voor genomen hebben. En dat is dan weer zo'n moment dat je erachter komt dat je de fiets in het schuurtje achter het huis op slot gezet hebt met de verhuizing (zoals we ook steeds de keukendeur op slot doen 's avonds als we in de tuin aan het werk zijn, omdat de kleine dan binnen ligt te slapen), nog in de benauwende ban van het ieder voor zich en god voor ons allen van de Randstad. Er is zo vaak iets van mij gestolen, tot een woninginbraak aan toe (nog los van de figuurlijke schatten) dat alles op slot en drie keer backed-up in mijn systeem verweven is. Geen idee waar de sleutel gebleven is, maar gelukkig vond ik het doosje met reservesleutels ☺️

Iedere dag ontspannen en onthaasten we weer een stukje meer. Wat een onderneming is het geweest en nog vaak zeggen we vanuit hetzelfde ongeloof als in het begin tegen elkaar 'we hebben het!'. Het resultaat van Samen en in/door/met Spirit verbonden ✨ Vanzelfsprekend zal het nooit worden 🌻




13 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

De reis