Vrouw in eigen buik (en leven)

Bijgewerkt op: 28 jul. 2021

Over de onzichtbare gevangenis van kunstmatige hormonen


37 procent van de Nederlandse vrouwen in de vruchtbare leeftijd gebruikt de anticonceptiepil. Dat lijkt normaal en logisch, maar het slikken van de pil is ingrijpender dan je denkt. Het verstoort niet alleen de natuurlijke hormoonbalans, maar zorgt er ook voor dat een vrouw geen eisprong meer krijgt. Deze verworvenheid van de moderne maatschappij is één van de slimste trucjes van de Matrix: het houdt vrouwen waar zij zijn en onderdrukt hun natuurlijke kracht en eigenheid. Een vrouw in contact met haar eigen (en de) natuur, weet wanneer zij vruchtbaar is. Ik schrijf dit artikel naar aanleiding van mijn eigen stoppenmetdepil en de wonderlijke transformatie die hierna op gang gekomen is. Ik hoop hiermee een bijdrage te leveren aan meer bewustzijn over de nadelige gevolgen van de pil en aan wat in deze transitietijd zo hard nodig is...


Voor mij kwam op 10 maart 2014 – na meer dan twintig jaar slikken (letterlijk en figuurlijk) – het moment van stoppenmetdepil. Eerst ontstond het besef dat er iets in de weg zat en ik ooit zou kunnen stoppen (en misschien weer onder de acne zou zitten, want ik slikte de Diane-35 pil; de omstreden anticonceptiepil die acne voorkomt), een dag later dát ik zou stoppen (ongeacht de oude onzekerheden en mogelijke consequenties) en nog een dag later was de strip afmaken geen optie meer. Het lijkt nu alsof ik een jas heb uitgetrokken waarvan ik niet doorhad dat ik hem droeg. Ik voel me lichter en ga door lagen en sferen waarvan ik niet wist dat ze bestonden. De verdoving is weggevallen en heeft plaatsgemaakt voor meer gevoel, diepte, verbinding en energie. Het was niet de blauwe, maar gele pil (voor kenners van de film the Matrix) en die is blijkbaar nog een graadje erger. Het venijn zit hem in de algemene acceptatie van wat normaal is en het heersende schoonheidsideaal dat vrouwen stroomlijnt tot kunstmatige, onbevlekte en kleurloze schimmen van zichzelf.


Mijn ervaring


Mijn eerste poging te stoppenmetdepil ondernam ik op mijn 26e; ik wilde geen kunstmatige hormonen meer slikken en verlangde naar een natuurlijke cyclus. Maar na twee maanden zat ik weer onder de acne en het was zelfs nog heviger dan in mijn pubertijd. Ik vond het vreselijk, ben meteen weer begonnen met de pil en dacht er de rest van mijn leven aan vast te zitten. Toch kwam een jaar geleden het onverwachte moment dat ik niet anders kon dan stoppen. Ik begon te voelen dat er iets in de weg zat; een blokkade, waar ik niet onder of uit kwam en die me belemmerde om het leven ten volle te ervaren. En er ontstond steeds meer weerstand op de momenten dat ik weer zo'n pilletje uit de strip drukte. Ik leefde bewust en gezond (zes jaar geleden heb ik alle suikers, E-nummers en gisthoudende producten uit mijn voedingspatroon verwijderd en twee jaar geleden ben ik veganist geworden), maar ondertussen slikte ik wel kunstmatige hormonen...


Ik zocht op internet naar verhalen van andere vrouwen en tips om het ontpillen te ondersteunen, en merkte dat er eigenlijk maar weinig bekend is over goede en natuurlijke alternatieven voor de Diane-35 pil. Er blijkt vaak zelfs sprake van wanhoop te zijn onder vrouwen die weer onder de acne zitten en last hebben van ernstige haaruitval, na het stoppen met deze pil. Gelukkig ontdekte ik Monnikspeper en Grote Klis, die in mijn beleving de grootste bijdrage hebben geleverd aan het herstel van mijn natuurlijke hormoonbalans (en gave huid). Ik heb zo nu en dan wel wat pukkeltjes, maar de ernstige acne en ontstekingen van toen zijn uitgebleven. Ik merkte ook al vrij snel dat ik geen last meer had van emotie-eten, neerslachtige gevoelens en prikkelbare darm (PDS) en dat mijn libido terug kwam (waarvan ik nooit geweten heb dat het eigenlijk in slaaptoestand verkeerde). Ik werd drie maanden na de laatste pil ongesteld en ben zo ontzettend blij dat ik deze stap heb durven zetten. Het voelt alsof mijn buik open/van het slot is en er een nieuwe fase in mijn leven is aangebroken.


Omdat het destijds nog zo anders was toen ik stopte en nu – na een aanpassing in mijn eet- en leefstijl – niet meer, ben ik ervan overtuigd dat stoppenmetdepil voor iedere vrouw mogelijk is, of het nu gaat om een gave huid of anticonceptie. Een gezonde en bewuste leefstijl is de basis, want voeding – in alle opzichten/alles wat je tot je neemt – heeft zoveel invloed op je lijf, hormoonbalans en energie. Daarna is het een kwestie van het nodige vertrouwen, bewustzijn van je lichaam en natuurlijke supplementen. Ik gebruikte weliswaar een zware anticonceptiepil, maar ben van mening dat ook lichtere varianten nadelige gevolgen voor het welzijn en de levenskracht van een vrouw hebben. Dat maak ik op uit de verhalen van de vrouwen om me heen en uit het feit dat kunstmatige hormonen hoe dan ook ingrijpen in ons systeem en de natuurlijke cyclus ernstig verstoren.


Transitietijd


De noodzaak om te stoppenmetdepil en over te gaan op natuurlijke vormen van anticonceptie, staat in mijn ogen niet los van de snel veranderende tijdsgeest waarin het vrouwelijke (in vrouwen en mannen) langzaam maar zeker open gaat en in vele verschillende, eigenzinnige en prachtige vormen naar buiten komt. Bestaande kaders en vanzelfsprekendheden verdwijnen en het wordt steeds duidelijker dat niet de autoriteiten buiten ons over de uiteindelijke kennis van goed en kwaad beschikken, maar alleen de – niet meer mis te verstane – stem van onze eigen ziel. Dit is een collectief en zeer persoonlijk proces, dat van iedereen iets verlangt en waarbij de nadruk op ratio, productie, individualiteit en vooruitgang verschuift naar lichamelijkheid, creativiteit, verbinding en volop aanwezig zijn in het hier en nu. Onderdrukkende mechanismen verliezen hun kracht en worden overgenomen door dat wat raakt, beweegt en op eigen wijze en helemaal vanzelf naar buiten vloeit. Zo is ook dit verhaal tot stand gekomen; niet op basis van wetenschappelijk onderbouwde argumenten en onderzoeksresultaten, maar vanuit een persoonlijke ervaring die zo wezenlijk en krachtig is, dat ik niet anders kan dan haar met de wereld delen.

De pil heeft een belangrijke functie gehad in de emancipatie van de vrouw; Dolle Mina’s en andere schone strijd(st)ers veroorzaakten in de jaren zeventig een ware revolutie en zetten de eerste belangrijke stappen om vrouwen baas in eigen buik te maken. Maar tijden zijn veranderd. De wapens van toen hebben hun functie verloren en beginnen zich nu tegen zichzelf te keren. De huidige tijd vraagt om iets anders, waarbij het vooral over natuurlijkheid en natuurlijk Zijn gaat. De uitvinding en verdere ontwikkeling (naar lichtere varianten) van de pil vond plaats in een periode van technologische ontwikkeling en modernisering, waarin de mens steeds verder van de natuur af te staan kwam. Het natuurlijke landschap werd in relatief korte tijd overgenomen door de stad en grote grijze onpersoonlijke gebouwen, en ook de mens en het lichaam werden een maakbaar product. Het contact met onszelf (en de verborgen schat) ging daardoor verloren. We werden aangemoedigd om de aandacht voortdurend te richten op de stortvloed aan informatie, prikkels en mogelijkheden in de wereld buiten ons, in plaats van naar binnen te gaan, contact te maken met ons Zelf en daar ‘antwoorden’ te vinden en voelen.


Terug naar ons lichaam, is de weg terug naar de natuur en vice versa. Wanneer je in contact met je lichaam bent, heb je voeling mét (binnen en buiten) en hoef je niet meer zo na te denken over de vele verleidingen die dagelijks overvoeren. Het leven voltrekt zich dan vanzelf, neemt je mee in haar natuurlijke stroming en laat je het genot en geluk ervaren van resoneren met je meest diepe Zijn. Zo is sinds het stoppenmetdepil mijn gevoeligheid sterker en kan ik echt niet meer toelaten wat niet resoneert met mijn eigen energie. Neig ik daar wel toe, dan vindt er een afweerreactie plaats in de vorm van binnendrijvende donkere wolken, onbestemde gevoelens en energetisch leeglopen. Natuurlijkheid is een uit zichzelf werkend mechanisme geworden: zowel wat betreft mensen, relaties en sferen, als heel praktisch in de zin van wat ik eet en welke producten ik gebruik. Ontbreekt die natuurlijkheid (en doe ik mijzelf tekort of geweld aan), dan ontstaat er een symptoom dat om aandacht vraagt. Ik ervaar dit als de roep van Moeder Natuur, die sinds het stoppenmetdepil in ieder porie van mijn wezen galmt. Zodra je haar stem hoort en begint aan de reis vanuit je hoofd naar je lijf, kunnen werkelijke behoeften zich gaan ontvouwen. Dit is in mijn beleving de sleutel tot een gezond, gebalanceerd en vervuld leven; een natuurlijke staat van Zijn waar ziekte, onverklaarbare symptomen en gebrek aan energie geen deel meer van uitmaken.


Gouden ei


Deze reis is voor mij lange tijd geleden begonnen, met als cruciaal kruispunt het stoppenmetdepil en de bewustwording van mijn natuurlijke cyclus. Ik kan me voorstellen dat stoppenmetdepil ook voor andere vrouwen veel ten positieve kan veranderen en iets kan terugbrengen waar geen contact meer mee was. De pil zorgt ervoor dat een vrouw geen eisprong (ovulatie) meer krijgt. Daardoor kan er geen nieuw leven in haar buik groeien en door haar lichaam in de wereld komen. Het gouden ei staat in vele scheppingsmythen symbool voor de chaos waaruit de schepping ontstaat; een vrouw zonder eisprong (en onder invloed van de pil), is een vrouw zonder scheppingskracht. Zij is afgesneden van haar natuurlijke cyclus en diepste vrouw-zijn. Kunstmatige hormonen hebben haar hormoonhuishouding overgenomen en haar teruggebracht tot regelbaar construct. Zelfs in kleine hoeveelheden hebben hormonen al grote invloed op diverse lichaamsprocessen; het is dus niet zo moeilijk voor te stellen dat de impact van de pil veel verder gaat dan we denken.


De medische wetenschap kijkt vooral naar symptomen: heb je last van bijwerkingen, dan krijg je een nieuwe pil voorgeschreven, met een andere hormoonsamenstelling. Maar betekent geen bijwerkingen dat het gezond en oké is? Gelukkig ontstaat er in deze transitietijd een nieuw bewustzijn, waarin vrouwelijkheid, lichamelijkheid en seksualiteit een andere betekenis krijgen en onderdrukking plaatsmaakt voor vrijheid, verbinding en vreugde. ‘Gemak’ dient niet langer de mens en zeker niet de vrouw, die via haar eigen lichaam contact kan maken met de natuur, haar vruchtbaarheid en creatieve scheppingskracht. Haar niet verdoofde, sensitieve lijf vertelt haar alles en voert haar mee in de verrassende golven van haar eigen cyclus. Er zijn geen kunstmatige hormonen nodig om zwangerschap te voorkomen; deze blokkeren juist het contact met ons lichaam, dat kenbaar maakt op welke dagen we wel en niet vruchtbaar zijn.


Een mens is een universum op zich en zo heeft iedere vrouw haar eigen cyclus. Een paar dagen voor de eisprong, tot een paar uur daarna ben je het meest vruchtbaar. Bij een regelmatige cyclus, is je eisprong ongeveer 14 dagen voor de eerste dag van je volgende menstruatie (de menstruatiecyclus duurt gemiddeld 28 dagen). Zaad blijft zo’n drie dagen leven, waardoor je vanaf drie dagen voor de eisprong zwanger kunt worden. Je ovulatie voelen (er zijn verschillende ovulatiesymptomen) biedt wat dat betreft dus geen uitkomst. Door je ovulatie te berekenen, weet je op welke dagen je het vruchtbaarst bent. Dat kun je zelf doen als je een regelmatige cyclus hebt, maar het kan ook met behulp van anticonceptiemethoden als Persona of Lady-comp; beide zijn vrij van kunstmatige hormonen en meten op basis van veranderingen in respectievelijk je hormoonspiegel en lichaamstemperatuur of je vruchtbaar bent.


De moderne mens heeft het lichaam lange tijd niet meer als heilige tempel beschouwd (en ervaren) en in dat opzicht gaf de pil vrij spel om het niet zo nauw te nemen met wie wij in haar sfeer toelieten; ons vaak niet bewust van de enorme (ook energetische) impact van vrijen zonder condoom. Zonder kunstmatige hormonen is je natuurlijke instinct sterker, ben je meer verbonden met je lijf en is dus ook de voeling met je behoeften en met welke energieën je te maken hebt – en wat/wie je beter wel en niet kunt toelaten – sterker. En wanneer je die speciale geliefde dan tegenkomt, kan door natuurlijke anticonceptie het condoom een groot gedeelte van de maand achterwege blijven.


Verbinding


Het is niet alleen praktisch om je als vrouw bewust te zijn van je cyclus, maar ook fascinerend omdat je in je vrouwelijkheid verbonden bent met het eb en vloed van de verschillende seizoenen, in en buiten jezelf. Al deze pieken, dalen en veranderlijke gevoels- en energiestromen heb ik door de pil nooit zo ervaren. Ik leefde daardoor maar half, onder een synthetische koepel waar de zonnestralen niet rechtstreeks op mijn huid vielen en moe- en neerslachtigheid altijd ergens op de loer lagen. Ook de mensen en gebeurtenissen in dit kunstmatige universum leken gehuld in een dun synthetisch laagje, waardoor ik me nooit echt verbonden voelde en er altijd iets tussen het leven leek te zitten. Een paar jaar geleden schreef ik een verhaal (met als titel Verborgen landschap), waar het volgende fragment uit komt:


"Ze valt nu niet meer, maar zweeft. In het vage schemergebied tussen waak en slaap, waar ze Alice in Wonderland is. Ze is er alleen, in een eindeloos grote ruimte. Als bewustzijn en nietig onderdeeltje van het geheel. Ergens tussen hemel en aarde, temidden van de sterren en andere hemellichamen. Zonder lichaam en tegelijkertijd in het volle bewustzijn van haar lijf. Vreemde sensaties prikkelen haar zintuigen. Het is of iemand naar haar kijkt en iets van haar wil dat ze niet begrijpt. Terwijl er niets is en ze tegelijkertijd weet dat het om haar gaat. Het is een gevoel waar ze geen grip op krijgt, maar dat werkelijker is dan al het andere."


De weg terug naar de natuur is een thuiskomen in jezelf en (steeds weer) opnieuw geboren worden. Een beetje als Neo, die na zijn loskoppeling uit de Matrix eerst fysiek, emotioneel en mentaal moet herstellen en daarna ontdekt wie hij is en over zijn natuurlijke kracht komt te beschikken. Ons lichaam is de vergeten tempel, waarin we de diepte en heiligheid van het leven kunnen ervaren en toegang krijgen tot realiteiten die we niet voor mogelijk hielden. Zodra de vrouw zichzelf bevrijdt uit de gevangenis van kunstmatige hormonen, kan zich een nieuwe wereld voor haar openen. Een vrouw in contact met haar lichaam, is voortdurend zwanger van het leven en brengt één en al schoonheid in de wereld. Zij wordt voortgestuwd door haar instinctieve natuur en is een open kanaal waardoor het leven zich voltrekt. Zonder dat zij uitgeput raakt, of in situaties belandt die ze niet wil. Want in de ruimtelijkheid van ons lichaam gaat alles vanzelf en voltrekt zich de magie. Een stukje hemel op aarde, waar geen afgescheidenheid of hunkering naar illusies is.


Godinnen


Stoppenmetdepil brengt de hormonen tot leven en daardoor ook de ervaring van verschillende gevoelsstromen en godinnen in onszelf. In haar boek Godinnen in elke vrouw beschrijft Jean Shinoda Bolen hoe ons gedrag bepaald wordt door hormonen, in wisselwerking met zeven Griekse archetypische godinnen (Hestia, Demeter, Persephone, Hera, Artemis, Athena en Aphrodite). Als een vrouw overschakelt op een ander aspect van haarzelf, kan dat geduid worden als een overgang van de ene godin naar de andere. In bepaalde situaties is ze bijvoorbeeld een extraverte, logisch denkende Athena, die aandacht besteedt aan details; op een ander moment is ze een introverte, moeilijk te doorgronden Hestia, die volledig lijkt op te gaan in haar huishoudelijke werk. Bolen beschrijft verschillende archetypen die werkzaam zijn in de psyche van vrouwen en gepersonifieerd worden door één van de zeven godinnen. Door deze archetypen te leren herkennen, kunnen we volgens haar beter begrijpen wat er in onszelf en anderen gebeurt. Ze vult hiermee de Jungiaanse psychologie van de animus en anima op vrouwelijke wijze aan.


Wat in het kader van stoppenmetdepil interessant is, is dat Bolen beschrijft hoe hormonale veranderingen sommige archetypen kunnen versterken ten koste van andere. En dat is ook wat er bij mij gebeurd is, sinds mijn stoppenmetdepil. De Artemisenergie is krachtiger in mijn leven gaan stromen en heeft er onder meer voor gezorgd dat ik mijn ervaring – een beweging van teruggaan naar de natuur en mijn eigen natuur – ben gaan beschrijven, verbeelden en delen. Artemis is de godin van de Jacht en de Maan en symboliseert het ideaal van het feminisme. Haar Romeinse naam is ‘Diana’, wat fonetisch verwant is aan ‘Dhyana’; de naam die ik twee jaar geleden heb aangenomen om een nieuwe periode in mijn leven mee in te luiden en bekrachtigen. Artemis is een onafhankelijke godin die met een groep jachthonden en nimfen (natuurgodinnen) door de wildernis trekt. Er is het afgelopen jaar steeds meer nadruk op dit vrouwelijke aspect in mijn leven gekomen; er zijn veel meer Sisters om me heen en ik trek er regelmatig alleen op uit in de natuur. Volgens Bolen is een tocht door de vrije natuur vaak tegelijk een tocht door onszelf en ontdekken vrouwen die Artemis volgen en de wildernis intrekken meestal een sterk toegenomen neiging tot reflectie. Voorheen, toen mijn vrouwelijkheid onderdrukt was door de pil, werd ik meer geregeerd door Athena; ook een maagdelijke en onafhankelijke godin, maar vooral gericht op mentale ontwikkeling, competitie, presteren en andere mannelijke kwaliteiten.


Volgens Bolen treedt er bij sommige vrouwen in de loop van de cyclus een verandering van godin op, doordat er een wisselwerking plaatsvindt tussen hormonen en de archetypen. Bolen: “Vrouwen die gevoelig zijn voor deze veranderingen, merken vaak dat ze tijdens de eerste helft van de cyclus vooral afgestemd zijn op de onafhankelijke godinnen, en dan met name op Artemis en Athene, met hun extraverte instelling en dadendrang. En in de tweede helft van de cyclus, als de productie van het zwangerschapshormoon progesteron toeneemt, merken ze dat hun huiselijke of afhankelijke neigingen en gevoelens sterker worden. In deze periode staan ze vooral onder invloed van Demeter, Hera, Persephone of Hestia”.


Meedeinen


Zelf dein ik sinds mijn stoppenmetdepil ook mee in de verschillende golfbewegingen van de maand en daarin ervaar ik mijn verbondenheid met de natuur. Ik ben meer in contact met mezelf en mijn behoeften, en raak daardoor minder snel uitgeput (want: ik word simpelweg voortgestuwd door explosies van energie en inspiratie, of sta even helemaal stil in het gebrek daaraan). Voorheen merkte ik hier niets van en was alles veel gelijkmatiger; er was geen naar binnen en naar buitengaande beweging (het eb en vloed van de Maangodin was afwezig) en ik werd dus ook niet meegevoerd. Er was op subtiel niveau sprake van afvlakking en niet verbonden zijn, wat een sluimerend gevoel van onvervuldheid en uitputting met zich meebracht.


Wat ook opvallend is, is dat ik sinds mijn stoppenmetdepil al een paar keer verliefd geworden ben (mijn laatste verliefdheid was op de middelbare school, toen ik vijftien was). De feromonen doen hun werk weer en laten me genieten van hun verrassende en zinnenprikkelende betoveringen. Maar het is meer dan dat: ik merk dat de alchemistische energie van Aphrodite aan het binnentreden is in een intense ervaring van warmte en verbinding. Er is steeds meer liefde, creativiteit, schoonheid, hartstocht en (gedeeld) avontuur in mijn leven en oude onzekerheden zijn verdwenen; ik ervaar die paar pukkeltjes eerder als trotse signalen van mijn vrouwelijkheid, dan als storend of lelijk. Hetzelfde geldt voor mijn haardos, die inmiddels flink uitgedund is. Er is iets zoveel groter en krachtiger dat mij draagt en beweegt. Ik verwelkom de Zon en Maan in mij, straal van binnen en voel dat mijn energie sterker is. Het is alsof mijn zintuigen op scherp gezet zijn en een sluier voor mijn bewustzijn is weggetrokken. Daardoor trek ik blijkbaar instinctief de voor mij geschikte energieën aan.


Het is verrassend en mooi om de intensiteit van verlangen te ervaren; van het vuur in mijn buik dat twintig jaar lang gedoofd geweest is. En te ontdekken dat ik deze hormonale impulsen kan sublimeren door de energie bij mezelf en mijn creatieve flow te brengen. Dit geeft een immens gevoel van rijkdom, vervulling en dankbaarheid. Waardoor weer nieuwe avonturen worden aangewakkerd en een wervelwind van soms maar moeilijk bij te benen ontwikkelingen ontstaat. Het is de letterlijke gewaarwording van seksuele energie als levensenergie en creatieve, scheppende kracht. Een vrouw is via haar lichaam – dat nieuw leven kan voortbrengen – en haar cyclus sterk met de natuur verbonden (meer nog dan de man, die van nature rationeler is ingesteld). Vrouwelijkheid ís vruchtbaarheid en dus leven… en dat is precies wat de pil onderdrukt. De pil heet dan ook niet voor niets dé pil; het is in mijn beleving de meest uitgekiende onderdrukker van vrouwelijkheid en angel van het patriarchaat. Deze verwijderen kan bijdragen aan het ontstaan van een nieuwe energie en gezondere leefwereld. En het mooie is dat er geen grote projecten ergens ver weg nodig zijn om deze beweging in gang te zetten: we kunnen de eerste stap hier en nu maken, door het zaadje van bewustzijn te planten en toe te treden tot de heilige tempel van ons lichaam. Welkom ♡







19 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

De reis